Welkom op mijn weblog. Op deze weblog schrijf ik vooral over muziek waar ik van houd. Van welke muziek houd ik dan? Mijn muzieksmaak gaat echt vanaf Elvis Presley tot nu. Breed dus. Muziek is dus de hoofdmoot, en zo heel af en toe blog ik ook nog wel eens over andere dingen die mij bezig houden.
Vanavond wordt op BBC 1 het benefietconcert uitgezonden dat vorige week plaats vond in de Royal Albert Hall voor Children in Need. Artiesten die daar optraden waren onder andere Paul McCartney, Muse, Lily Allen, Snow Patrol en Take That.
Vanavond vanaf 21:00 tot 23:00 op BBC 1.
Normaal wacht ik met nieuwe hypes altijd even af of het echt wel zo goed is als dat er beweerd wordt. Dat had ik ook bij de Nederlandse band Moss. Maar toch ben ik inmiddels ook om. Want wat een goed album is hun tweede album Never Be Scared/Don't Be A Hero. Luister eens de singles I Like The Chemisty en I Apologise (Dear Simon) een paar keer, en je bent om.
Vorige maand verscheen het verrassende album Christmas in the Heart van Bob Dylan. Verrassend, want wie had ooit gedacht dat Bob Dylan ooit met een kerst CD zou komen? Van de andere kant heeft hij al vaker dingen gedaan die velen deden verbazen (zowel in positieve als in negatieve zin). De nieuwe kerst CD staat vol met bekende kerst traditionals. En zowaar is er ook nog van een van de nummers een videoclip gemaakt. Van het nummer Must Be Santa. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het album tot nu toe nog niet heb gehoord, want ik ben niet echt van de kerst albums. En toch kan ik dit nummer best wel waarderen. Natuurlijk zal ik het zelf niet vaak draaien, want het zou sowieso al een wonder zijn als ik ooit een kerstplaat opzet. De hilarische videoclip (Bob Dylan lijkt ineens op Tom Petty in de clip) wilde ik niet onthouden op mijn weblog.
Afgelopen week las ik een recensie van het nieuwe album in Revolver Magazine. Ik moest erg lachen om de laatste regel van die recensie van Peter Bruyn: "Als ik met de feestdagen voor m'n schoonmoeder dan toch zo nodig een kerstplaat moet draaien, dan in vredesnaam maar die van Dylan!"
Het album Wild Young Heart van The Noisettes is wat mij betreft één van de beste albums van het afgelopen jaar. Van dat album is er eindelijk weer een nieuwe single gekozen. Niet dat ik de vorige singles zat was. Zeker niet juist, want Don't Upset The Rythm en Never Forget You vind ik nog steeds twee erg fijne tracks. Voor de volgende single had ik gehoopt op Saturday Night of Sometimes, maar het is Every Now And Then geworden. Niets mis mee, en het maakt mij ook niet echt uit. Want iedere track op het album had wat mij betreft een goede single kunnen zijn.
Every Now And Then is ook weer een soulachtige track die net als Never Forget You een beetje aan Amy Winehouse doet denken (inmiddels weet ik dat veel mensen de vergelijking met haar zat zijn, maar soms kun je er niet altijd om heen). De videoclip lijkt zich af te spelen in de jaren 60 of 70, waarin zangeres Shingai Shoniwa de enige van de band is die er een hoofdrol in heeft.
Het einde van het jaar zit er weer aan te komen. En inmiddels zijn er ieder einde van het jaar twee radio evenementen die beiden bijna heel Nederland weet te boeien: 3FM Serious Request en de Top 2000 van Radio 2. Beiden evenementen duren dit jaar 12 uur langer dan voorgaande jaren.
Serious Request
3FM staat dus dit jaar vanaf 18 tot 24 december met het Glazen Huis in Groningen. Dit jaar staat Serious Request in teken van de bestrijding van Malaria. Ik blijf Serious Request een erg goede actie vinden die ik ook ieder jaar volg. Wat mij betreft het beste radio evenement op de Nederlandse radio. Ik las dat Rob Stenders definitief niet in het Glazen Huis zit dit jaar, dus ik hoop in ieder geval op Gerard Ekdom en Michiel Veenstra.
Top 2000
Dan de Top 2000. Want vandaag heeft Radio 2 weer de stempagina geopend, en barst die chaos ook weer los. Vanavond bij De Wereld Draait Door hadden ze het er al over, wat ik een vrij irritant en vermoeiend item vond met die schreeuwerige Prem Radhakishun en Chazia Mourali. Frank Lammers kan ik wel waarderen. Maar goed, on topic. Een paar jaar geleden was ik daar ook een trouwe luisteraar van de Top 2000. De laatste paar jaar is dat minder geworden. Het is niet meer zo dat ik tussen kerst en oud en nieuw dan dag en nacht aan de radio gekluisterd zit om de lijst te volgen. Niet dat ik er echt iets tegen heb, maar het is gewoon een lijst net als andere beste allertijden lijsten. Echt veel verassing zit er niet in. Natuurlijk kun je daar verandering in proberen te brengen door te stemmen. Een paar jaar geleden kwam bijvoorbeeld Coldplay vanuit het niets opeens in de top 10, terwijl die niet eens in de keuzelijst van Radio 2 stond. Dat soort verrassende noteringen waren er twee jaar geleden ook opeens toen zowaar eindelijk Jeff Buckley, Radiohead, The Clash en zelfs Joy Division waren genoteerd (dat laatste was denk ik vooral te danken omdat kort daarvoor de film Control van Anton Corbijn uit was). Maar dat was niet te danken aan de keuzelijst die Radio 2 voor kauwt. Want ook nu weer, als ik zo de keuzelijst door kijk, vind ik dat die veel gevarieerde had kunnen zijn. Die verhitte discussies over de lijst (wat Matthijs van Nieuwkerk dan net noemde) zijn dan ook meer dan terecht. Want waarom zie ik bijvoorbeeld geen Muse, Arctic Monkeys (beiden vrij belangrijke bands geweest in het afgelopen decenium), Editors of Snow Patrol, en wel (en daarbij geef ik eerlijk toe dat de nu volgende artiesten niet mijn muziek maken) Nick & Simon, Kane en Jan Smit? Natuurlijk is het ook een kwestie van smaken verschillen (waar ik binnenkort misschien ook nog wel een log over schrijf). Maar probeer voor zo'n lijst dan ook iedereen aan te spreken. Want als Radio 2 zich enkel aan hun eigen keuzelijst wilt houden wordt die nooit echt verrassend. Er verschijnen natuurlijk ook wel nieuwe recente platen in de lijst, maar van sommige recente platen vraag je je af of ze over een paar jaar nog steeds wel zo goed zijn (bijvoorbeeld Nine Million Bicycles van Katie Melua dat in 2005 in de lijst kwam toen het nog steeds een hit was op dat moment). Ik was het dan ook wel eens met Frank Lammers die zei dat ze met veel recente platen van pakweg de laatste twee jaar even moeten wachten voordat daarop gestemd kan worden. Want dan kunnen we pas echt beoordelen of die platen nog wel echt zo legendarisch of vernieuwend zijn als nu. Wat mij betreft hebben de Arctic Monkeys en Muse dat allang bewezen, dus die hadden allang in de keuzelijst gemoeten.
Ondanks dat ik de lijst niet fanatiek meer volg zoals vroeger, stem ik toch wel iedere keer. Vorig jaar kon dat niet vanwege een jubileum editie, maar vanaf vandaag kan dat wel weer bij deze editie. Maar dat lijstje komt nog wel, want het lukte me vandaag niet om een goed lijstje in te sturen. Ik probeer niet op de standaard populaire platen te stemmen, maar dat wordt juist moeilijk gemaakt. Sommige artiesten zijn vaste prik, zoals natuurlijk The Beatles, U2 en Bruce Springsteen. Maar bij Jeff Buckley wilde ik eens op Last Goodbye stemmen. Helaas. Het enige nummer van hem in de keuzelijst is Hallelujah. Ander voorbeeld: The Killers. Het enige nummer wat ik van hun kon vinden is de mainstream hit Human. Niets mis mee, maar ik wil graag stemmen op When You Were Young of Mr. Brightside. Dat wordt invullen bij de optie eigen keuze. Mijn lijstje komt dus nog wel ergens de komende weken.
Maar goed, genoeg gezeurd over de Top 2000. Want van de andere kant is het toch ook een mooie traditie. Want toch geniet ik altijd weer van het tv programma Top 2000 a Go Go wat erbij hoort. Vooral van de reportages van Leo Blokhuis achter bepaalde nummers. Al moet ik toch over dat tv programma nog even zeuren. Want vorig jaar vond ik Matthijs van Nieuwkerk hyperactiever dan ooit, hadden ze bij de quiz enkele irritante kandidaten die totaal niets met muziek hadden (niet alle kandidaten), en het meest ergerde ik me aan (Matthijs zijn favoriete onderdeel) die vrouw die irritant met een accordeon er doorheen zat te jengelen. Maar ach, het is eindelijk nog eens een tv programma op de Nederlandse tv wat om muziek draait. En dat is zeldzaam in Nederland. Dus iedereen die weer plezier beleeft aan de Top 2000 gun ik dat ook van harte.
Tot slot nog een kleine voorspelling: Viva La Vida van Coldplay zal vast wel een hoge binnenkomer worden, en Michael Jackson zal nu wel populairder zijn dan in de vorige edities.
Van het laatste album 21th Century Breakdown kiest Green Day nu de titeltrack als vierde single. Regisseur Marc Webb baseerde de nieuwe videoclip op de hoes van het album. De boodschap van zowel het nummer als de clip lijkt me duidelijk genoeg.
Het gerucht gaat overigens dat Green Day volgend jaar op Pinkpop zal optreden. Die geruchten gaan ook over Muse en Rammstein. Maar het zijn nog maar geruchten, dus het is even afwachten.
Bij Jamie Cullum is het een geval van hate it or love it. Komt denk ik mede door dat een paar jaar geleden zijn cover van Everlasting Love kapot is gedraaid op alle radiostations. Toch kon ik zijn nieuwe single I'm All Over It wel waarderen. De tweede single van zijn nieuwe album The Pursuit kan ik ook wel waarderen. Voor de tweede single is gekozen voor zijn cover van Don't Stop The Music van Rihanna. Het recept is dan wel bekend om een overgeproduceerd nummer helemaal te verbouwen tot een simpel uitgekleed nummer. We hebben het vorig jaar bij Milow gezien. Maar is daar iets mis mee? Tot nu toe weinig, want ook deze cover van Jamie Cullum is beter dan het origineel. Hij laat zelfs de sample die Rihanna heeft gebruikt uit Wanna Be Startin' Somethin' van Michael Jackson weg, en maakt daarmee het nummer helemaal eigen. Er zullen vast veel zijn die het niets vinden, maar ik kan het wel waarderen.
Naast een nieuw album en de 360 tournee hebben de heren van U2 de echte fans de afgelopen jaren blij gemaakt met opnieuw geremasterde CD's van hun albums van de jaren '80. Ook nu weer. Want het is dit jaar 25 jaar geleden dat het album The Unforgettable Fire werd uitgebracht. Daarom is het album opnieuw uitgebracht in drie verschillende edities. Hetzelfde als dat ze twee jaar geleden de jubileum editie van The Joshua Tree opnieuw uitgebracht hadden. Naast een normale uitgave van het album, is er ook nog een editie waarbij een bonus CD bij zit. En voor de echte fans is er net als bij de heruitgave van The Joshua Tree een speciale Limited Edition Box Set. Met daarin naast het album en de bonus CD ook nog een bonus DVD. Uiteraard heb ik die editie in huis gehaald.
The Unforgettable Fire verscheen in 1984 en was geproduceerd door Brian Eno en Daniel Lanois. Beiden zouden daarna bijna al hun albums produceren. Het jaar daarvoor was U2 doorgebroken met het album War. 
Maar met The Unforgettable Fire werd hun naam definitief bevestigd. Nu 25 jaar later staat het album nog steeds als een huis. Alle tracks op het album zijn zo'n beetje stuk voor stuk klassiekers geworden. Natuurlijk zijn de bekende nummers Pride (In The Name Of Love), Bad en de titeltrack nog steeds klassiekers. Maar ook albumtracks als A Sort Of Homecoming (één van mijn favoriete nummers van U2), Wire, Indian Summer Sky en MLK blijven prachtige songs.
Op de bonus CD die erbij is toegevoegd staan b-kantjes, live tracks en twee nooit eerder uitgebrachte songs. Zo staan er alle vier de tracks van de live EP Wide Awake In America op, zodat die niet meer los uitgebracht hoeft te worden. De live versie van Bad blijft zelfs beter dan de album versie. Het meest interessant voor de fans zijn natuurlijk de twee unreleased tracks Disappearing Act en het instrumentale Yoshino Blossom. Beiden zijn de moeite waard.
Dan de bonus DVD. Op de bonus DVD die bij de boxset van he Joshua Tree zit stond een mooie concertregistratie van een concert dat U2 in 1987 in Parijs gaf. Het was mooi geweest als bij deze boxset ook een compleet concert op de DVD had gestaan, maar dat is niet het geval. De DVD bevat alle videoclips van het album, de documentaire The Making of The Unforgettable Fire, en de live optredens die U2 gaf tijdens de door Amnesty International georganiseerde A Conspiracy of Hope tournee, en het legendarische optreden op Live Aid op 13 juli 1985. Blijven natuurlijk mooie beelden, maar de echte fan heeft een groot deel van de DVD waarschijnlijk al. Het optreden op Live Aid kwam een paar jaar geleden natuurlijk op de DVD box van Live Aid te staan, en die documentaire stond al als extra op de DVD Live from Slane Castle, omdat U2 daar het album heeft opgenomen. Van de andere kant maakt dat het geheel wel compleet.
Net als de boxset van The Joshua Tree is ook deze jubileum uitgave van The Unforgettable Fire weer een must voor de echte fans. Ik zeg: In 2011 nog zo'n mooie boxset van Achtung Baby. Want dat is mijn favoriete album van U2.
Cijfer: 9
Morgenavond wordt op Nederland 2 de documentaire How The Beatles Rocked The Kremlin uitgezonden. In deze documentaire, die eerder al bij BBC 4 te zien is geweest, is te zien hoe voor een hele generatie inwoners van de Sovjet-Unie The Beatles het ultieme symbool van vrijheid vormen. En de impact die The Beatles in de jaren 60 hebben gehad op het communisme.
Morgenavond vanaf 22:50 tot 23:55 op Nederland 2.
Het is je vast niet ontgaan dat het vandaag precies 20 jaar geleden is dat de Berlijnse Muur viel. Herinneringen heb ik daar zelf niet aan, want ik was toen nog maar 10 maanden oud. Volgens mijn ouders heb ik er toen wel naar gekeken op tv als klein jochie. Natuurlijk kwam ik later wel te weten hoe belangrijk dat moment was, en begrijp ik dat dat een historisch moment waarvan het logisch is dat het wordt herdacht.
Ik kon het weer eens niet laten om hierbij een lijstje samen te stellen van 10 nummers die iets met muren te maken hebben. Een aantal tracks hebben ook zeker iets te maken met de Berlijnse Muur.
Afgelopen donderdag waren de MTV Awards in Berlijn. U2 gaf een speciaal concert bij de Brandenburger Tor, waar tot 1989 de Berlijnse Muur stond. Ze speelden onder andere samen met Jay Z Sunday Bloody Sunday.
Over typische herfstplaten gesproken. Afgelopen week ontdekte ik dit prachtige nummer, en was meteen verkocht. Ik heb het over Come To Grief van de Britse band The Molotovs. Het begin doet me een klein beetje denken aan Shooting Star van Air Traffic (Wanneer zouden die eindelijk weer eens met wat nieuws komen?).
Muse meets Justin Timberlake? Dat was de reactie in veel recensies van het laatste album The Resistance van Muse op dit nummer. Veel goede recensies weer, maar over dit nummer vielen wel erg veel mensen. Terwijl ik het juist totaal geen draak van een plaat vind. Goed, Uprising was beter, maar ook Undisclosed Desires is weer een goede single. Het is natuurlijk iets anders dan dat we van Muse gewend zijn, maar dan kan niemand ze ook niet kwalijk nemen dat ze niet vernieuwend zijn. Het is voor het eerst dat er in een nummer van Muse geen gitaar in voorkomt, maar 2009 is dan ook zo'n beetje het jaar van de synthesizers. En bij Muse hebben de synthesizers nog niet zo erg de overhand als op het laatste album van Editors.
Vanaf vanavond laat presenteert Leon Verdonschot Terug naar Lowlands.
Serie programma's waarin bekende Nederlanders terugkijken op de laatste editie van het leukste en beste popfestival van ons land. De gasten hebben met elkaar gemeen dat ze stuk voor stuk op Lowlands 2009 hebben opgetreden: Hugo Borst als schrijver, Nico Dijkshoorn als dichter en Elle Bandita als muzikant. Op basis van de opnamen uit het Nederland 3-archief hebben ze een persoonlijke jukebox van fragmenten samengesteld. Deze worden aangevuld met niet eerder vertoonde opnamen van onder anderen zangeres Selah Sue, rockband Alberta Cross, folkfenomeen The tallest Man on Earth en het bonte hippiegezelschap Edward Sharpe and The Magnetic Zeros, die speciaal voor Terug naar Lowlands zijn gemaakt. Samen met Leon Verdonschot voorzien de gasten de fragmenten van zinnig, ludiek of inzichtrijk commentaar.
Te gast: Hugo Borst.Via
Vanavond vanaf 0:20 tot 01:25 op Nederland 3.
Leuk nieuws voor fans van de Pet Shop Boys. Op 14 december verschijnt er een nieuwe EP van de Pet Shop Boys met de titel Christmas. Op deze kerst EP komen 5 track te staan.
De tracklist:
1. "It doesn't often snow at Christmas" - new version produced by Marius De Vries and PSB.
2. "My girl" - cover of the Madness song produced by PSB.
3. "All over the world" - new version produced by Marius de Vries/PSB.
4. "Viva la vida"/"Domino dancing" medley. Studio production by Stuart Price.
5. "My girl (our house mix)" - produced by PSB.
De kerstsong It Doesn't Often Snow At Christmas hebben de Pet Shop Boys in 1997 voor het eerst uitgebracht, maar die was toen alleen verkrijgbaar voor leden van hun officiele fanclub. In 2005 kwam het nummer wereldwijd uit op de compilatie CD Elton John's Christmas Party. Nu verschijnt er dus een nieuwe versie.
De cover van Viva La Vida van Coldplay, die ze dus als medley doen met Domino Dancing, deden ze het afgelopen jaar ook tijdens hun tournee.
Morgenavond wordt op Nederland 3 een geheim concert uitgezonden dat Snow Patrol speciaal voor BNN gaf op 22 juli dit jaar. Ze gaven dit concert nadat ze in de Arena hadden opgetreden in het voorprogramma van het tweede concert dat U2 die avond ook gaf.
Morgenavond vanaf 23:35 tot 0:20 op Nederland 3.
Ik heb Snow Patrol het afgelopen jaar twee keer live meegemaakt. Naast het voorprogramma bij het concert van U2 waar ik bij was heb ik ze ook gezien op Pinkpop. Zij waren dit jaar de afsluitende band op Pinkpop. Ondanks dat hun laatste album A Hundred Million Suns misschien iets te veel hetzelfde klinkt als hun albums daarvoor, ben je ze wel juist nog meer gaan waarderen sinds dat ik ze beiden keren live heb gezien. Aanstaande vrijdag verschijnt de nieuwe compilatie CD Up To Now.
We zitten midden in de herfst. Veel mensen om me heen en op twitter klagen er over, terwijl ik juist de herfst geweldig vind. Ik weet dat ik raar ben, maar ik ben nou eenmaal niet zo'n zomerliefhebber.
Vorig jaar had ik een Herfst Top 10 gemaakt op deze weblog met daarin 10 songs die iets te maken hadden met herfst, september of oktober. Nummers die dus echt direct iets met de herfst te maken hadden. Nu kon ik het weer niet laten om weer zo'n lijstje te maken. Maar dan ietsje anders. Ik heb nu een top 15 gemaakt met songs die ik herfstachtig vind klinken, maar niet altijd perse iets met de herfst te maken hebben. Ik heb maar twee nummers uit mijn top 10 van vorig jaar voor dit lijstje weer gekozen. Voor de rest zijn andere nummers, maar die wat mij betreft goed bij de herfst passen.
Vanavond is Later live: Jay-Z, Foo Fighters, Norah Jones, Sting, Erik Mongrain en Ginger Baker. En natuurlijk worden de volledige optredens aanstaande vrijdagnacht uitgezonden in de gehele aflevering van Later with Jools Holland.
Vanavond dus vanaf 23:00 tot 23:30 op BBC 2.
Ook ik kan niet heen om de eerste single van Them Crooked Vultures. Je weet wel, de zogeheten supergroep van Dave Grohl (Foo Fighters), Josh Homme (Queens of the Stone Age) en John Paul Jones (Led Zeppelin). Op 17 november verschijnt hun debuutalbum. De eerste single is het erg fijne New Fang.
ASP collega Jelmer had de Them Crooked Vultures vorige week op 3 staan in zijn top 10 van meest overschatte artiesten. Tja, overgewaardeerd zijn ze misschien nu al vanwege de achtergrond van de drie mannen. Maar met de eerste single is niets mis. Benieuwd hoe de rest van het album klinkt.
Paul McCartney heeft een nieuw nummer opgenomen voor de soundtrack van de nieuwe film Everybody's Fine. In de film spelen onder andere Robert De Niro en Drew Barrimore. Het nieuwe nummer dat Paul voor de film heeft opgenomen heet (I Want To) Come Home. Wie weet speelt hij dat nummer ook nog wel straks in het Gelredome.
Op 9 november verschijnt er een nieuwe live DVD van The Killers: '''Live From the Royal Albert Hall'. Opgenomen in juli dit jaar. De teaser die inmiddels op Youtube staat ziet er niet verkeerd uit. Als extra's staan er ook een aantal nummers op die zijn opgenomen op festivals waar The Killers dit jaar stonden (helaas niet Pinkpop).
Rob Stenders draait hem al een tijdje op 3FM. Ik heb het over het erg fijne You Are The Music van Mama's Gun. Het is de eerste single van het nieuwe album Routes to Riches van Mama's Gun. Die stem van die zanger deed mij bij de eerste keer toen ik dit nummer hoorde even een beetje denken aan Sting.
Weer een nieuwe soulzangeres die net zo retro klinkt als Amy Winehouse op Back To Black? Klopt, en vreemd is dat ook niet. Amy Winehouse is namelijk de peettante van deze 13 jarige Dionne Bromfield. 13? Ja, ze is nog maar 13, maar bewijst dat ze kan zingen. Ze is ook de eerste zangeres die een contract heeft bij het nieuwe platenlabel Lioness Records. Dat platenlabel is opgericht door (jawel) Amy Winehouse. Op 12 oktober verscheen haar debuutalbum Introducing Dionne Bromfield. De eerste single van dat album is Mama Said. Een cover van The Shirelles, die het origineel al in 1961 uit hadden gebracht.
Vanavond en morgenavond zijn er weer twee afleveringen te zien van Later with Jools Holland op twee verschillende zenders.
Vanavond wordt op Canvas de aflevering van vorig jaar uitgezonden met daarin Coldplay, The Hold Steady, SIA, Glen Campbell en Amy Lavere.
Vanavond vanaf 23:35 tot 0:40 op Canvas.
En morgenavond is er natuurlijk weer een nieuwe aflevering op BBC 2. Met daarin Maxwell, Stereophonics, Diana Krall, Wild Beasts en The Unthanks.
Morgenavond laat vanaf 0:35 tot 01:40 op BBC 2.
Zoals iedere einde van de maand hebben we op Apply Some Pressure een crewlijstje met een bepaald thema. voor deze maand hadden we al thema meest overschatte artiesten. Dat idee kwam van Marco. Ik had ook een top 10 gemaakt met artiesten die ik overschat vind. Maar nou vielen er ook bij mij een aantal artiesten af, of zag ik in andere lijstjes van ASP collega's artiesten staan waarvan ik dacht: 'Shit, die had ook in mijn lijstje gemoeten'. Maar zoals meestal bij die lijstjes plaats ik mijn lijstjes dan later nog iets uitgebreider op mijn eigen weblog. Hier is die dan. Mijn top 15 van artiesten die ik overschat vind, want ik heb er even vijf artiesten aan toegevoegd.
1. Marco Borsato
Nooit begrepen wat er nou zo goed aan zijn muziek moet zijn. Iedere single komt automatisch op 1 terwijl ieder nummer van hem zo'n beetje hetzelfde klinkt en nergens over gaat.
2. Blof
Eigenlijk hetzelfde verhaal als bij de zingende coltrui. Bij iedere tekst van hun denk ik: "Waar gaat het in godsnaam over?"
3. Kane
Wat zijn deze jongens naast hun schoenen gaan lopen. En wat vinden ze zichzelf toch ontzettend rock 'n roll. Bij iedere nieuw album zeggen ze over hun eigen muziek dat het compleet vernieuwend en anders is dan wat ze daarvoor hebben gemaakt. Terwijl het allemaal hetzelfde klinkt. Daarbij hebben ze het meeste afgekeken van U2 en Pearl Jam. Dinand is een slechte Eddie Vedder imitator. Ik snap ook niet waarom het steeds een band wordt genoemd, want het is allang geen band meer. Als een band uit twee personen bestaat lijkt me dat eerder een duo, toch?
4. Di-rect
Eigenlijk hetzelfde verhaal als bij Kane. Deze jochies vinden zichzelf ook ontzettend rock 'n roll. Vooral Spike, die net als Dinand het nodig vond om een veel stoerdere naam te kiezen. Want ja, Frans van Zoest klinkt toch niet rock 'n roll?
5. Bon Jovi
Stiekem moet ik toegeven dat ik Living On A Prayer een lekker nummer vind. Maar dat is dan ook zo'n beetje het enige nummer van Bon Jovi wat ik echt goed vind. Het had beter een one hit wonder kunnen zijn met Living On A Prayer, want daarna is alles steeds slechter geworden.
6. Tiësto
Naast dat het gewoon niet mijn muziek is, kan ik niet echt begrijpen wat er zo moeilijk aan is wat hij doet.
7. Jan Smit/Nick & Simon/3J's
Ok, ook totaal mijn muziek niet. Eigenlijk ook hier vind ik dat hun nummers veel op elkaar lijken. Het klinkt allemaal even zeikerig. Jakkes, wat heb ik toch een graftakke hekel aan het woord palingsound.
8. Idols/Xfactor
Zo'n beetje alle artiesten die dus bekend worden via dat soort tv programma's.
9. Tokio Hotel
Hebben zelfs een overeenkomst met Kane en Di-rect. Ze vinden zichzelf ook zo ontzettend rock 'n roll.
10. Madonna
Die zet ik dan maar even onder aan mijn lijstje (op ASP dus), omdat ik geen hekel aan alle muziek die zij heeft gemaakt. Sommige platen van Madonna vind ik stiekem goed. Dat ze zo overrated is daar helpt ze zelf aan mee. Schijnbaar is ze bang om te weinig aandacht te krijgen, want bij iedere tour, nieuwe release of wat dan ook moet ze weer iets dan waar veel ophef over komt. Ziet ze nou echt zelf niet ze allang over haar hoogtepunt heen is? Dat ze de leeftijd allang niet meer heeft om in strakke sexy pakjes op het podium te staan?
11. Britney Spears
Hoe kon ik die in godsnaam vergeten? Ook zo'n verwend en verwaand mens
12. Linkin' Park/Fall Out Boy/Simple Plan
Alle drie van die nep rock 'n roll bandjes. De jongens van Linkin' Park hebben maar één nummer gemaakt die ik echt kan waarderen: Numb. Zelfs de versie met Jay-Z vind ik goed. Maar voor de rest klinkt ook bij hun alles hetzelfde. Net als bij Fall Out Boy en Simple Plan. Drie bands die zelfs niet van elkaar te onderscheiden zijn.
13. Pink
Pink anders dan Britney of Katy Perry? No way. Van hetzelfde laken een pak. Daarbij klinkt ieder nummer van haar even sacherijnig en verveelt.
14. Metallica
Favoriet bij de lijstjes van de andere crewleden van ASP. En ook ik moet inderdaad toegeven dat ze behoorlijk overgewaardeerd zijn. Sommige nummers vind ik wel erg goed, maar de grootste Heavy Metal band is Metallica allang niet meer.
15. Anouk
Anouk is vooral door zichzelf overschat. Ik moet toegeven dat ik niet al haar muziek slecht vind. Zo heb ik het album Hotel New York begin 2005 echt heel vaak in mijn CD speler gehad. Maar wat er allemaal om dat mens heen hangt: bandleden ontslagen, hoge eisen met fotografen bij concerten, en het grootste dieptepunt in haar carrière wat mij betreft: die bagger commercial voor ING. Haar vorige single Three Days In A Row vond ik misschien wel haar slechtste nummer wat ik ooit van haar heb gehoord. Al moet ik dan wel weer toegeven dat haar nieuwe single Woman dan weer niet zo verkeerd klinkt.
Natuurlijk is dit maar een persoonlijke mening. Want uiteindelijk blijft het een kwestie van smaken die verschillen. Al was dit thema niet per defenitie bedoeld om met artiesten te vullen die ik slecht vind. Als ik zo'n lijstje zou moeten maken dan had mijn lijstje er iets anders eruit gezien. Wel met dezelfde nummer 1. Dat dan weer wel.
Afgelopen nacht (04:00 Nederlandse tijd) was er voor het eerst een concert van U2 live via YouTube te volgen. U2 speelde met hun 360 tour in de Pasadena Rose Bowl in Californië. Het concert is gelukkig meteen daarna ook in z'n geheel op Youtube gezet, zodat iedereen het nog eens kan bekijken. Of iedereen die er afgelopen nacht niet voor is opgebleven om het live te kunnen zien, zoals ik. Want ondanks dat ik ook U2 fan ben, moest ik vanochtend weer aan het werk en had dus geen tijd om 's nachts m'n wekker om 04:00 te zetten.
Maar gelukkig kan ik het ook nog eens terug bekijken. Wat ik ook zeker ga doen. Mooie flashback aan het concert in de Arena waar ik op 21 juli bij was. En voor sommigen misschien wel een mooie vooruitblik op de concerten die U2 volgend jaar op 22 en 23 september in Brussel zullen geven. Stiekem had ik nog gehoopt dat ze volgend jaar ook nog weer naar Nederland zouden komen, maar dat zit er helaas dus niet in.
Verder nog meer nieuws over U2? Ja zeker. Want morgen verschijnt ook nog de jubileum editie van The Unforgettable Fire in drie verschillende edities. Daarover heb ik eerder meer over gelogd, en dat is hier te vinden.
Laatste reacties